Yetersizlik Toplumu
Bir Düşünce
2026 Kış Olimpiyatları’yla ilgili en çok dikkat çeken şeylerden biri Çin’li serbest kayakçı Eileen Gu’nun katıldığı bir basın toplantısı oldu. O noktada 2 gümüş madalya almış olan Gu’ya bunu bir başarı mı yoksa kaybedilen 2 altın madalya mı olarak gördüğü soruldu. Gu da sorunun gülünçlüğüne dikkat çekip branşında tarihin en çok olimpik madalya alan kadın sporcusu olarak böyle bir bakış açısını neden saçma bulduğunu anlattı. Konuyu tartıştığım kısa bir video da paylaştım.
Sonrasında asıl ilgimi çeken benim paylaştığım videonun ve basın toplantısından alınan kesitlerin altına gelen yorumlar oldu. Muhabirin sorusunu ilk duyduğumda “Gerçekten böyle düşünmüyordur, duygusal yükü yüksek bir cevap alabilmek için bilinçli bir şekilde sormuştur mutlaka” diye düşünmüştüm. Ama gördüm ki birçok insan da hiç çekinmeden olimpiyat gümüşü ve başarısızlık arasında bağlantı kurmuş. Madalya dediğinin ancak altın olduğunu, ya da böyle sorularla muhattap olmamanın tek yolunun altın madalya kazanmak olduğunu düşünenler var.
Olimpik sporcu için dahi başarı standardını böyle bir çizgide tutan birinin kendini bir alanda yeterli hissetmesi mümkün mü? Yaptığı işin en tepesinde oturmayan birinin başarısını kutlarken, içten içe küçümsüyorlar mı karşılarındakini? Altın madalya bir kişiyi yeterlilik sorgulamalarından ne kadar süre muaf tutmaya yeter - 1 ömür, 1 kariyer süresince, 4 yıl?
Amacım övgüye hiç de ihtiyacı olmayan birini övmek değil, bariz bir konunun ortaya çıkardığı fikir ayrılığı üzerinden performans dünyasının günlük hayatlarımıza yüklediği bir ağırlığa dikkat çekmek.
Hiçbir şey hiçbir zaman yeterli değil. Hep eksiğiz, hep daha iyisi olabiliriz, hep daha iyileri var. Durup küçük kazanımların tadını çıkarmanın ya da olduğumuz hali kutlamanın yeri-zamanı yok. Yarış devam ediyor ve soluklanan geride kalıyor.
İki Alıntı
1.
Durum dağdan aşağı koşan bir adamın gidişatına benzer; adam durmaya çalışırsa düşer, ayakta kalmanın tek yoluysa koşmaya devam etmektir.
Dünyanın Istırabı Üzerine / Arthur Schopenhauer
2.
En anlamadığım şey ise özgürlüğün ne olduğu ve onu nasıl elde edeceğimdi. Özgürlüğün yalnızca düğmeleri çözmek, rahatlamak olduğunu sanıyordum, meğer aslında -senin çok iyi bildiğin gibi- özgürlük, yaratılış yasalarına kayıtsız şartsız uymanın ve bunda ustalaşmanın hanemize yazdığı karmış.
Diğer Ev / Rachel Cusk
Üç Soru
Benim için başarı nedir?
Başkalarının beni başarılı bulduğu ama benim başarısız hissettiğim anlar oldu mu?
Başkalarının beni başarısız bulduğu ama benim başarılı hissettiğim anlar oldu mu?
Yorumlar